Yves Leterme & RTBF, Radio Mille Collines?

Iets later dan aangekondigd, ziehier een analyse van de verzuurde relatie tussen Yves Leterme en de RTBF tijdens de regeringsonderhandelingen. Dit stuk is het besluit van een examentaak voor het vak Journalistieke Deontologie.

Voor de taak, contacteer me

Na het raadplegen van verschillende commentaren en analyses in media van beide landsdelen ben ik ervan overtuigd dat de uitspraken van Yves Leterme over de RTBF zwaar overdreven zijn.

In tijden waarin politiek nieuws zo hoog op de media-agenda staat is er een “overload” aan informatie. Het valt maar te zien hoe media daarmee omgaan. De pers in Vlaanderen was het al lang voor de onderhandelingen eens dat er een staatshervorming moest komen. De pers in Wallonië vond dat een staatshervorming niet nodig was. Die mening komt er niet vanzelf maar is ingegeven door het politieke klimaat in het respectievelijke landsdeel. De RTBF heeft de pro-belgische standpunten lang niet uitgevonden. Het zijn de politici die dit discours hanteren en er maar al te graag in de media mee komen.

Men kan de redactie van de nieuwsdienst van de RTBF absoluut geen militantisme verwijten. De Franstalige politici waren bang voor een splitsingsscenario, of wilden de Walen dat toch wijsmaken. Wel, dat verkondigden ze dus maar al te graag aan de media, ook aan de RTBF. Net zoals Yves Leterme het wel 100 keren over ‘goed bestuur’ mocht hebben, hoe Bart De Wever zijn gal mocht uitspuwen over de starre houding van de Waalse politici of hoe Karel De Gucht zijn cassante zelf mocht zijn toen hij het op zijn beurt over de starheid van diezelfde Bart De Wever had. De keren dat men het over ‘Madame Non’ had in de Vlaamse pers niet te vergeten. Media zijn een platform. Ze informeren en duiden. Hoe ze duiden hangt af van redactie tot redactie, van journalist tot journalist. Als Yves Leterme openlijk verkondigt dat hij de redactie van de RTBF verwijt een eigen politieke agenda te hebben, dan kan hij daar maar beter een reden voor hebben. Dergelijke uitspraken zijn totaal ongepast voor iemand die ambities heeft om ons land op het federale niveau te besturen.

Een compleet gebrek aan communicatie heeft ervoor gezorgd dat de relatie tussen hem en de RTBF compleet verzuurd is. Waarom is hij niet op een zondagmorgen in het debatprogramma gaan zitten op de RTBF na zijn ‘marseillaise-flater’ om het allemaal te relativeren, hetgeen hij enkele weken geleden wel kon in De Zevende Dag. Waarom verklaart hij niet met dezelfde rust en in het –overigens perfect- Frans dat hij niet de crypto-separatist is, zoals de Franstalige pers hem graag afschildert.

Dat het zover gekomen is te wijten aan het feit dat de media van beide landsdelen voor het eerst sinds lang weer zo intens met elkaar geconfronteerd worden. Er ontbreekt een unitaire mediakring, om het in politieke termen te zeggen. De politici van Vlaanderen kennen de Vlaamse journalisten maar al te goed. Hetzelfde geldt voor Wallonië. Maar omgekeerd geldt er nog teveel een wij/zij denken.

Journalisten van Vlaanderen en Wallonië zijn het er sluitend over eens dat ze in het laatste halfjaar enorm veel hebben bijgeleerd van elkaar en een groter inzicht hebben gekregen in elkaars politieke cultuur. Dit zal ongetwijfeld een verrijking zijn voor de politieke berichtgeving.

De talrijke aanmaningen van het CSA tot het ontwerpen van een instantie die waakt over de journalistieke ethiek bij de RTBF mogen trouwens dringend gehoor krijgen. Al lijkt zo’n instantie dan toch eindelijk in de maak.