De informatie-opdracht van Verhofstadt, 5 december 2007

Na het ontslag van formateur Yves Leterme moest de Koning alweer op zoek naar iemand die ons land nu toch eindelijk eens aan een regering zou helpen, al was het maar voor even! Ons staatshoofd kwam op de proppen met de man die ons land de laatste 8 jaar had bestuurd, Guy Verhofstadt. De Koning vroeg hem om ons land uit de vastgeroeste situatie te helpen. Duidelijke opdracht! Hieronder een ongepubliceerd artikel voor de krant van 5 december 2007.

Verhofstadt gaat ervoor

 

Door Karel Lattrez

 

Uittredend premier Verhofstadt (Open VLD) heeft sinds gisteren een aantal politieke ontmoetingen. Na voorzitters van Kamer en Senaat, Herman Van Rompuy  en Armand De Decker was het de beurt aan Jo Vandeurzen (CD&V), Didier Reynders (MR), Elio Di Rupo (PS) en Bart Somers (Open VLD). Verhofstadt had daartoe opdracht gekregen van de Koning om de politieke impasse na 178 dagen uit te klaren en op die manier snel tot een oplossing te komen. 

De Koning stelde nog maar eens een deus ex machina aan om de regeringsonderhandelingen te herlanceren. Na formateurs en verkenners is er nu informateur Verhofstadt. Al mag hij volgens het paleis zo niet heten. Hij werd aangesteld om de mogelijkheden van een staatshervorming na te gaan maar vooral om zo snel mogelijk een regering te vormen, een uitdrukkelijke wens van onze vorst. Hij bekijkt in hoeverre de politieke partijen zich kunnen vinden in een regering ad-interim, een noodregering of een regering van lopende zaken met meer bevoegdheden. Hij toetst verder af hoezeer een conventie, om een staatshervorming te bespreken, buiten een regering tot de mogelijkheden behoort. Die conventie zou aangevoerd worden door Van Rompuy en De Decker.

 

Het ziet er naar uit dat CD&V de “informateur” niet zomaar vrij spel zal geven om snel een regering te vormen. Voorzitter Vandeurzen liet al verstaan dat zijn partij constructief wil meewerken maar dat dit niet zonder voorwaarden is. “CD&V wil meewerken aan een oplossing voor enkele dringende bestuurszaken maar dan moet er bewezen worden dat die zaken wel degelijk dringend zijn”. Vandeurzen wil de lopende paarse regering zo in toom houden door duidelijke afspraken over een uitbreiding van bevoegdheden te maken. De partij was verder enthousiast over het feit dat Verhofstadt de staatshervorming hoog op de agenda heeft gezet maar laat zich ook hier niet in snelheid passeren. “Als er geen regering is om een conventie te steunen, dan mist die conventie daadkracht”. Vandeurzen maakt zo duidelijk dat zijn partij zowel bij de regeringsvorming als bij de conventie manifest wil betrokken worden.

 

PS-voorzitter Elio Di Rupo hamerde – net zoals zijn Waalse liberale collega Reynders vóór hem – bij Verhofstadt op de noodzaak om de dringende dossiers zo snel mogelijk te kunnen behandelen. Maar Di Rupo wil daarin verder gaan en had het met Verhofstadt over een regering van nationale eenheid om zo de stabiliteit in het politieke landschap te herstellen.

 

Het lijkt erop dat Verhofstadt, gedreven als vanouds, de negatieve, haast cynische sfeer rond de regeringsonderhandelingen lijkt om te buigen. Dat mag bijzonder heten want de man werd het voorbije halfjaar amper gehoord. Dat hij plots kwam aanzetten met het idee van een noodregering, zonder overleg met de onderhandelaars van zijn partij, liet toch wat wrevel na. Somers, Dewael en De Gucht doen er alles aan om dat gerucht de kop in te drukken maar het is wel zo dat ze niet staan springen voor een tripartite in een eventuele noodregering, een voorstel dat Verhofstadt aan zijn gesprekspartners voorlegt. Hij maakt zo wel duidelijk dat partijbelang ondergeschikt is aan het staatsbelang, iets wat voorgangers tijdens de onderhandelingen nog niet doorhadden.

 

Verhofstadt wordt morgen al op het paleis verwacht om een eerste verslag uit te brengen. Vandaag ziet hij nog voorzitters van cdH, Ecolo, FDF, sp.a, N-VA en Lijst Dedecker.